حضب

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع مص) آتش افروختن. (دهار) (تاج المصادر بیهقی). افروختن آتش. (منتهی الارب). بلند کردن آتش و انداختن هیزم بر آن. || هیمه افکندن در آتش تا زبانه زند. || حضب بکره؛ افتادن رسن از چرخ بر چوبی که محور بر آن باشد. || واژون شدن رسن تا بیفتد در چاه. (منتهی الارب). || زود گرفتن دام صیاد رهدن(1) را که منقار زند بردانه.
(1) - رهدن، مرغی است به مکه شبیه به گنجشک.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر