حظار

«لغت نامه دهخدا»

[حَ / حِ] (ع اِ) دیوار. (منتهی الارب). || جای شتر و گوسفند که از چوب سازند تا از سرما مصون مانند. (منتهی الارب) (آنندراج). حظیره. (مهذب الاسماء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر