حظایر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ یِ] (اِخ) نام موضعی به یمامه دارای نخلستانها. حظائر.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر