حفحفه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ حَ فَ] (ع مص) تنگ روزی شدن. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). || حفحفهء جناح طیر؛ آواز کردن بال مرغ در پریدن. || حفحفهء ضبع؛ بانگ کردن کفتار. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر