حقبه

«لغت نامه دهخدا»

[حِ بَ] (ع اِ) مدتی از روزگار. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). روزگار. پاره ای از زمانه. || سال. (از اقرب الموارد). ج، حِقَب، حُقوب.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر