حق بین

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (نف مرکب) آنکه مراعات حق کند. آنکه حدسهای او صائب است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر