حقیقت شناس

«لغت نامه دهخدا»

[حَ قی قَ شِ] (نف مرکب) آنکه معرفت بحقایق دارد :
ندارم ز دینار خسرو سپاس
که او نیست شاه حقیقت شناس.فردوسی.
حکایت کنند از بزرگان دین
حقیقت شناسان عین الیقین.سعدی.
توان گفتن این با حقیقت شناس
ولی خرده گیرند اهل قیاس.سعدی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر