حکایت کردن

«لغت نامه دهخدا»

[حِ یَ کَ دَ] (مص مرکب) نقل کردن. حدیث کردن. قصه کردن. یاد کردن :
آنچه در غیبتت ای دوست بمن میگذرد
نتوانم که حکایت کنم الا بحضور.سعدی.
یکی از بزرگان اهل تمیز
حکایت کند ز ابن عبدالعزیز.سعدی.
این حکایت که میکند سعدی
بس بخواهند در جهان گفتن.سعدی.
|| شباهت داشتن :
درخت ترنج از بر و برگ رنگین
حکایت کند کلّهء قیصری را.ناصرخسرو.
بتی دارم که چین ابروانش
حکایت میکند بتخانهء چین.؟
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر