حکبه خورجین

«لغت نامه دهخدا»

[حَ بَ / بِ خوَرْ / خُرْ](اِ مرکب) دو حکبهء بهم پیوسته خرد یا بزرگ که بر دو سوی اسپ و استر و جز آن یا بر دو سوی پشت و پیش یک دوش آدمی آویخته شود. و در آن مایحتاج نهند. تلی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر