حکد

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع مص) حکد به اصل خود؛ رجوع کردن به اصل خویش. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر