حکر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع مص) انبار کردن غله برای گران فروختن. احتکار. || ستم کردن. || بد زیستن. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر