«لغت نامه دهخدا»
[حُ مَ کَ دَ] (مص مرکب) فرماندهی کردن. || داوری کردن: کسان حکومت باطل کنند و پندارند که حکم را همه وقتی ملازم است نفاذ. سعدی. || سلطنت کردن.