حکه ای

«لغت نامه دهخدا»

[حِکْ کَ / کِ] (ص نسبی)منسوب به حکه. مبتلا به خارش. || مأبون. خارشکی. ابنه ای.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر