«لغت نامه دهخدا»
[حِکْ کَ تُلْ اَ] (ع اِ مرکب)سوزش که در بینی پدید آید با استنشاق هوای سرد و جز آن. حکهء دماغ. رجوع به حکه و رجوع به کشاف اصطلاحات الفنون شود.