حلفاء

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع ص، اِ) کنیز بی شرم بسیار فریاد. ج، حُلُف. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر