حمس

«لغت نامه دهخدا»

[حُ] (ع ص، اِ) جِ اَحمس. جاهای سخت و درشت. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || جِ حمساء. (منتهی الارب). رجوع به احمس و حمساء شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر