«لغت نامه دهخدا»
[حَ لیِ جِ بَ / بِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) در قضیهء حملی چون هر یک از محکوم علیه و محکوم به مفردی اند یا در قوت مفردی ربط میان ایشان بحمل محکوم به بر محکوم علیه بود. چنانکه گویند: زید بصیر است. و این قضیه را حملی موجبه خوانند. و محکوم علیه و محکوم به را در این قضیه [ قضیهء حملی ] موضوع و محمول خوانند. (اساس الاقتباس ص69).