حندج

«لغت نامه دهخدا»

[حُ دُ] (ع اِ) ریگ پاکیزهء نیکو که نباتهای هر قسم رویاند. (ناظم الاطباء) (آنندراج) (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || ریگ تودهء دراز. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || ریگ تودهء خرد. (ناظم الاطباء). ج، حنادج. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به حنادج شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر