«لغت نامه دهخدا»
[حَنْوْ] (ع مص) کج کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). خم دادن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (تاج المصادر بیهقی). || کوژ کردن پشت را. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || پیچیدن دست را و دو تا کردن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || ساختن کمان. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || شفقت کردن. (منتهی الارب). مهربانی کردن. || پیر کردن: حناه الدهر؛ پیر کرد او روزگار. (ناظم الاطباء).