«لغت نامه دهخدا»
[حَ کَ] (ع ص) تأنیث حنیک. (منتهی الارب). رجوع به حنیک شود. || ستور مادهء نیک خوار. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). نیک خورنده از دواب. (ناظم الاطباء).