«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع ص، اِ) نعت از حَوَر و مؤنث احور است. (مهذب الاسماء). به معنی زن یا دختر که چشمانی سیاه و گرد و مدور و پلکهای باریک داشته باشد یا دارای چشمانی باشد سخت سپید یا سخت سیاه یا دارای بدنی سخت سپید یا دارای چشمانی تمام سیاه، چنانکه چشمان آهوست و این در انسان نیست؛ بلکه با استعاره بر او اطلاق گردد. (منتهی الارب). - عین حوراء؛ چشمی سپیدهء سخت سپید و همچنان سیاههء سخت سیاه. (مهذب الاسماء). || داغ مدور. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به حَوَر شود.