حوران

«لغت نامه دهخدا»

(ص، اِ) جِ حور که در فارسی مفرد استعمال شود :
شدند آن روضهء حوران دلکش
بصحرایی چو مینو خرم و خوش.نظامی.
حوران بهشتی را دوزخ بود اعراف
از دوزخیان پرس که اعراف بهشت است.
سعدی.
حوران بهشتی که دل خلق ستانند
هرگز نستانند دل ما که تو داری.سعدی.
رجوع به حور شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر