حوشیه

«لغت نامه دهخدا»

[شی یَ] (ع مصدر جعلی، اِمص)ناآمیزگاری. (منتهی الارب) (آنندراج). || (ص) ابل حوشیه؛ ای وحشیه. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر