حوشیت

«لغت نامه دهخدا»

[شی یَ] (ع مصدر جعلی، اِمص)ناآمیزگاری. (منتهی الارب). رجوع به حوشیه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر