«لغت نامه دهخدا»
(ع مص) محایده. میل کردن از چیزی. یکی سوی شدن از چیزی. (منتهی الارب) (آنندراج). حایده؛ جانبه و فی اساس مال عنه و عدل. (از اقرب الموارد).