حیلوله

«لغت نامه دهخدا»

[حَ لَ] (ع مص) حایل شدن میان دو چیز. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). میان دو چیز درآمدن و حایل شدن. (غیاث) (آنندراج): حیلولهء زمین میان خورشید و ماه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر