«لغت نامه دهخدا»
[حَ یاتْ] (ع اِمص) رسم الخطی از کلمهء حیاه یا حیات خاص قرآن کریم. حیاه. زندگی. (منتهی الارب). زندگانی. (ترجمان عادل) (مهذب الاسماء) : و تشعل حولک النیران لیلا کذلک کنت ایام الحیوه.(از تاریخ بیهقی). -حیوه طیبه؛ روزی حلال. (منتهی الارب). - || بهشت. (منتهی الارب).