«لغت نامه دهخدا»
[حُ] (ع مص) میل کردن و بگشتن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به حَید شود. || (اِ) جِ حَید. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). به معنی تندی که از کوه بیرون آمده باشد و مانند بازو شده. (آنندراج).