حیه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ هِ] (ع صوت) زجر است میشان را. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر