حییکه کییکه

«لغت نامه دهخدا»

[حُ یَیْ کَ تُنْ کُ یَیْ کَ](ع ص مرکب، از اتباع) زنی کوتاه و گرد و درشت تن. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر