خاراشتر

«لغت نامه دهخدا»

[اُ تُ] (اِ مرکب) جنسی از خار باشد که شتر به رغبت تمام خورد و همان شترخار است (آنندراج) رجوع به شتر خار، شتر غاژ و خار شتر شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر