خار کن

«لغت نامه دهخدا»

( [کَ] (فعل امر مرکب) صیغهء امر مفرد است از مصدر خار کندن (فرهنگ شعوری ج 1 ورق 373.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر