خاسر

«لغت نامه دهخدا»

[سِ] (اِخ) سَلم بن عمروبن حماد ملقب بخاسر مولی تیم بن مره شاعری خوش طبع از شعراء دولت عباسی و مدیحه سرایان برامکه بود در علت ملقب شدن او بخاسر می گویند پدرش بهر او مالی گذارد و او آن را بر ادب خرج کرد پس او را بجهت این عمل و او را این لقب بماند بعد بمدح رشید پرداخت و رشید او را صدهزار درهم صله داد و به او گفت با « انک الخاسر الصفقه » : گفتند این مال گویندگانی را که ترا خاسر نامیده اند تکذیب کن او هم مال را برداشت و نزد آنان آمد و گفت این است آنچه بر ادب انفاق کردم و نفعی که از ادب برداشتم من سلم رابحم نه سلم خاسر و قولی دیگر نیز در اینجا هست( 1)باری سلم از شاگردان بشاربن برد از دوستان ابوالعتاهیه بود و او را با بشار مناظراتی است (از معجم الادباء چ مارگلیوث) ( 1) - صاحب منتهی الارب و فرهنگ آنندراج می گویند او را خاسر بدان جهت گویند که مصحف را فروخت و بثمن آن دیوان اشعار خرید.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر