«لغت نامه دهخدا»
[صَ] (اِ) تافتهء خانشاهی : در هم کشم چو چین قبا روی از ملال گر خاصک آورد که کند پوشش تنم نظام قاری (دیوان ص 119 ) خاصک تو ستانی بقد ارمک تو دهی یا رب تو بلطف خویش بستان و بده نظام قاری (دیوان، ص 142 ) یکی صوفک و ( خاصک دلپذیر در آن خیل وامانده بی بارگیر نظام قاری (دیوان ص 185.