خاک آلود

«لغت نامه دهخدا»

(ن مف مرکب) کنایه از خاک پوش (آنندراج) مُعَفَّر (اقرب الموارد) (منتهی الارب) (المنجد) مُغَبَّر (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (تاج العروس) (المنجد) اغبر (منتهی الارب) (اقرب الموارد) : روی خاک آلود من چون کاه بر دیوار حبس از رخم کهگل کند اشک زمین اندای من خاقانی (دیوان چ عبدالرسولی ص 327 ) خود ندانست کآن چه واقعه بود سوبسو می دوید خاک آلودنظامی درویش صالح شاهد خاک آلود سعدی (گلستان) آتش چشم تو برد آب من خاک آلود سعدی (خواتیم).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر