«لغت نامه دهخدا»
[بِ دَ هَ] (اِ مرکب) در محل دعای بد و نفرین مستعمل میشود (آنندراج): خاکم به دهان رجوع به صفحات قبل و ترکیبات خاک شود : من می خورم و تو می کنی بدمستی خاکم به دهن مگر تو مستی ربّی (منسوب به خیام).