خاکپاش

«لغت نامه دهخدا»

1) - این لغت بر هر چیزی که گرد افشاند و ) ( (نف مرکب) کسی که خاک پاشد کسی که خاک برافشاند ج، خاکپاشان( 1 خاک پراکند اطلاق میشود اعم از آنکه این خاک پراکنی در اثر چابک سواری باشد چون بیت خاقانی : اگر با خاک پاشانت سواری آرزو باشد تو از دیوان دیوان خیز و زی قصر سلیمان شو یا بر اثر حفر زمین و کند و کاو کاری : خاک پاشان که بر آن سنگ سیه بوسه زنند نور در جوهر آن سنگ معبا بینند خاقانی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر