خاک پاک

«لغت نامه دهخدا»

[کِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) مزاح گونه است برای بیان زادگاه شخصی: چون فلان از خاک پاک تهران است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر