خاک پریش

«لغت نامه دهخدا»

[پَ] (نف مرکب) که خاک را پریشد : باد بر سدهء تو هم نرسد باد فکرت نه باد خاک پریشانوری.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر