خاک سیه

«لغت نامه دهخدا»

[کِ یَهْ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) خاک تیره رجوع به خاک سیاه شود : پاس ادب من همه را میرسد اینک بر خاک سیه خفته ام اینک به درِ دوست علی خراسانی (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر