«لغت نامه دهخدا»
[کِ قَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) چون قطعهء قندی را بشکنند یا بسایند ریزهء قند یا پودری را که بسبب شکستن یا سائیدن از قند بدست آید خاک قند گویند.