«لغت نامه دهخدا»
[کِ قَ دَ نَ / نِ تَ] (مص مرکب) نوعی سحر نوعی جادو: ساحران بر خاک مرده افسونی خوانده در خانهء دشمن اندازند تا خانه اش خراب شود و پاره ای از آن چون بر آدمی خفته بریزند تا دیری بخود نیاید (آنندراج) : بر نیاید در حضور ساحران از ما نفس( 1) خاک قبر از دشمنی در مجلس ما ریختند اثر (از آنندراج) ( 1) - در مجموعهء مترادفات این مصرع چنین است: بر نیاید در حضور زاهدان از ما نفس.