خالی گردانیدن

«لغت نامه دهخدا»

[گَ دَ] (مص مرکب)تهی کردن از چیزی - خالی گردانیدن سرای یا خانه؛ خانه را تخلیه کردن ساکنان خانه را از خانه بیرون بردن - خالی گردانیدن مجلس؛ مجلس را خلوت کردن مجلس را بی اغیار کردن.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر