خالی گذاشتن

«لغت نامه دهخدا»

[گُ تَ] (مص مرکب)تهی گذاشتن - خانه خالی گذاشتن؛ خانه را بدون ساکن گذاشتن در خانه کسی نگذاشتن : بهیچ حال ( خانه خالی نتوان گذاشت (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 515.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر