«لغت نامه دهخدا»
[گَ دی دَ] (مص مرکب)( 1) بیصدا شدن ساکت شدن از سخن بازایستادن دم فروبستن خاموش شدن خاموش گشتن اِطراق (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (تاج العروس) اِقتِنان کَرسَمَه (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) سُموط عَقَم (ناظم شود - خاموش گردیدن آتش « خاموش گشتن » و « خاموش شدن » الاطباء) (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (تاج العروس) رجوع به یا شعله؛ فرومردن آن انطفاء - خاموش گردیدن از غضب؛ از غضب بیرون آمدن - خاموش گردیدن چراغ یا شمع؛ فرومردن آن است « خاموش نمودن » ،« خاموش گردانیدن » ،« خاموش کردن » ،« خاموش ساختن » 1) - این مصدر مطاوعهء مصادر ).