خاموش گردانیدن

«لغت نامه دهخدا»

[گَ دَ] (مص مرکب) ساکت کردن از سخن بازداشتن خاموش ساختن خاموش کردن تَصمیت اِصمات (منتهی الارب) تَضمیز (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) : حکیمی در آن کشتی بود ملک را گفت: اگر فرمان دهی من او را بطریقی خاموش گردانم 1) - در معانی فوق ) ( (گلستان سعدی ||) کشتن چراغ کشتن شمع || از غضب فرونشاندن || فرونشاندن آتش کشتن آتش( 1 در این لغت نامه نیز رجوع شود « خاموش کردن » بمصدر.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر