«لغت نامه دهخدا»
[نَ / نِ یِ زَمْ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) لانهء زنبور شانه شان خان : بشکل نقطهءسیماب باشد زهرهءضیغم بسان خانهء زنبور باشد مهرهء ثعبان عبدالواسع جبلی صحبت نیکان ز جهان دور گشت خوان عسل خانهء زنبور گشتنظامی || سوراخ سوراخ : خانهء زنبور شد فرسوده پایم ز آبله طرفه شوری در سرم زان کجکلاه افتاده است واله هروی (از آنندراج).