خاوس

«لغت نامه دهخدا»

در این کلمه « صاد » [وَ]( 1) (اِخ) شهرکی است در ماوراءالنهر از بلاد الشروسنه و از آنجا دانشوران و زهاد چندی برخاستند گاهی بجای سین می آید و خاوص نوشته میشود (از معجم البلدان یاقوت): بفضائی که میان درک و خاوس است مصاف دادند (از است (از انساب سمعانی) « خاوسی » ترجمهء تاریخ یمینی) ( 1) - منسوب به این نام.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر