«لغت نامه دهخدا»
[یَ / یِ] (اِ مرکب) خاگینه را گویند و به عربی عَجَّه خوانند( 1) (برهان قاطع) (انجمن آرای ناصری) (ناظم الاطباء) (شرفنامهء منیری) (غیاث اللغات) (فرهنگ شعوری ج 1 ص 365 ) (از فرهنگ جهانگیری) : جوز گوز و لوز بادام است و عجه خایه ریز (از و گمان کرده اند که معنای « نیمرو » و « کوکو » و « خاگینه » مرددند بین « خایه ریز » نصاب الصبیان) ( 1) - مرحوم دهخدا در معنای آن کوکوی امروزین باشد.