«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (ع اِ) مرضی است جنون گونه (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب) (از معجم الوسیط) (از متن اللغه) (از تاج العروس) (از البستان) حالتی است چون حیرت و سرگشتگی : لرزلرزان و بترس و احتیاط می نهد پا تا نیفتد در خباطمولوی در ره اسلام و بر پُلِ صراط سردرآید همچو آن خر از خباط مولوی لاجرم بسیار کوشد از نشاط مست ادب بگذاشت آمد در خباط مولوی سر بریدندش که این است احتیاط تا نزاید خصم و نفزاید خباط مولوی احتیاطش کرد از سهو و خباط چون قضا آید چه سود از احتیاط مولوی.